Մեր գործունեությունը լոբբինգի հողի վրա շարունակվելու է նույնկերպ, ով էլ լինի իշխանության

Մեր զրուցակիցն է Բելգիայի Հայ Դատի գրասենյակի ներկայացուցիչ, Եվրոպայի Հայ Դատի գրասենյակի հանրային կապերի պատասխանատուն Հարութ Շիրինյանը Վերջին շրջանում երիտդաշնակցականների՝ կուսակցությունից հեռացնելը ինչպե՞ս եք գնահատում: Այլակարծության նկատմամբ անհանդուրժողականությո՞ւն կա: Ես ներկայացնում եմ Բելգիայի Հայ դատի գրասենյակը և չեմ ներկայացնում որևէ կուսակցական կառույց: Այսինքն՝ մեր գրասենյակը կարող ենք համարել նաև անկուսակցական գրասենյակ, մենք աշխատում ենք հայ ժողովրդի, Արցախի ժողովրդի իրավունքների պաշտպանության համար, ընդհանրապես, ներքին կուսակցական հարցերով չենք զբաղվում: Բայց որպես երիտասարդ ես կարծում եմ, որ ՀՅԴ-ի մեջ, ընդհանրապես հայ հասարակության մեջ երիտասարդությունն արդեն իր տեղը գտել է: Կա՞ գաղափարական բախում ՀՅԴ-ի ներսում, որովհետև նշվում է, որ դրսի ու ներսի դաշնակցության մեջ կան տարբերություններ ու տարաձայնություններ: Բնական է, որ սերունդների մեջ մտածելակերպի տարբերություն կա, բայց կարծում եմ, որ բոլոր դաշնակցական ուժերը, լինեն երիտասարդ, թե ավելի ավագ տարիքի, բոլորի ուղղությունը մեկն է: Իսկ դրսի ու ներսի տարբերության մասին անկարելի է խոսել, որովհետև մենք, լինելով Բելգիայի Հայ դատի գրասենյակի աշխատակազմ, ամենօրյա կապի մեջ ենք մեր Հայաստանի ընկերների հետ, միասին կատարում ենք մեր գործունեությունն ի նպաստ Հայ դատի, ի նպաստ Հայաստանի և Արցախի: Իբրև ընդդիմությո՞ւն է ՀՅԴ-ն կարողանում լավ աշխատել, թե՞ երբ կոալիցիայի մաս էր: Այսօր Դաշնակցությունը գործող իշխանություններին դեղին քարտ է ցույց տալիս, քննադատում է, հանրահավաք է անում, հիմա էլ կոչ է անում բոյկոտել սահմանադրական հանրաքվեն: Նախկինում, երբ ՀՅԴ-ն կոալիցիայի մեջ էր ՀՀԿ-ի հետ, այդ ժամանակ երկրում լրջագույն խնդիրներ կային, բայց ՀՅԴ-ն այսպիսի կեցվածք չէր դրսևորում: Նորից ասեմ, որ ես Դաշնակցության անունից չեմ կարող պատասխանել, ուղղակի կարող եմ ասել, որ մենք որպես Հայ դատի գրասենյակ, բոլոր իշխանությունների աշխատել ենք նույն ձևով: Մենք չենք կարող զիջել մեր գագաթնային արժեքները, ով էլ լինի իշխանության, մենք պետք է աշխատենք: Մենք ամենօրյա կապի մեջ ենք մեր դեսպանատան հետ, կապի մեջ ենք ԵՄ-ում Արցախի ներկայացուցիչների հետ: Ինչպիսին էլ լինի Հայաստանի ներքին իրավիճակը, մենք աշխատելու ենք: Շատ նորմալ է, որ Հայաստանում ընդդիմություն կա, այդպես էլ պետք է լինի, սակայն դա մեզ ընդհանրապես չի վերաբերում: Մեր գործունեությունը դիվանագիտության հողի վրա, լոբբինգի հողի վրա շարունակվելու է նույնկերպ, ով էլ լինի իշխանության: Իսկ վերջին 1-2 տարվա ընթացքում լոբբինգի առումով ի՞նչ արդյունքներ են արձանագրվել: Մեր օրակարգում Արցախի հարցը առաջին հորիզոնականում է: Այսինքն՝ մենք գործում ենք գրեթե այնպես, ինչպես կգործեր Արցախի դեսպանատունը Եվրոպայում, եթե այդպիսին լիներ: Բոլոր մարդկային և այլ ռեսուրսները դրել ենք դրա համար: Օրինակ՝ Եվրախորհրդարանում ամեն ամիս, ամիսը երկու անգամ բանաձևներ են լինում, որոնք կարող են վերաբերել Թուրքիային, Ադրբեջանին, տարածաշրջանին: Մենք այդ բանաձևներին պետք է շատ ուշադիր լինենք, որպեսզի հակահայ նախադասություններ, արտահայտություններ չլինեն: Մենք գիտենք, թե այս հարցում որքան կարևոր է թուրքական, ազերիական լոբբինգը, մենք գիտենք, թե որքան մեծ ռեսուրսներ են նրանք ծախսում, նրանց լոբբինգն իսկապես պետական մակարդակի վրա է: Իրենց լոբբինգը պետական մակարդակի վրա է, մերը ավելի մարդկային հողի վրա է: Մեզ հաջողվել է բավական մեծ թվով բանաձևերի վրա ազդեցություն ունենալ՝ աշխատելով Եվրախորհրդարանի մեզ ընկեր անդամների հետ: Նրանք արդեն շատ են: Եվրախորհրդարանի վերջին ընտրություններից հետո բավական թվով հայամետ պատգամավորներ չընտրվեցին: Մենք հիմա նոր ընթացքի մեջ ենք, որ նոր ընկերներ ձեռք բերենք, նրանց համոզենք Հայաստան և Արցախ այցելել: Անցյալ տարի Արցախում տեղի ունեցած ֆորումին մեզ հաջողվեց բերել բավական մեծ թվով եվրոպացի գործիչների: Կային բելգիացիներ, ֆրանսիացիներ, հույներ, գերմանացիներ, կիպրոսցիներ և այլն: Նրանք առաջին անգամ լինելով Արցախում, հանդիպեցին Արցախի իշխանությունների հետ, ծանոթացան Արցախի հակամարտության գաղտնիքներին, առաջին ձեռքից տեղեկություններ ստացան: Դա մեզ համար շատ կարևոր է, որովհետև դրանից հետո մենք իրենց որևէ բան փաստելու կարիք չունենք, որքան տեսնեն, որ Արցախի ժողովուրդը մեկուսացած վիճակում է ապրում Ադրբեջանի վարած քաղաքականության պատճառով, դա արդեն բավական է, որ նրանք վերադառնալով Եվրոպա ամեն ինչ անեն Արցախի ժողովրդին օգնելու համար: Արցախի խնդրի կարգավորման հարցում իշխանության քայլերի վերաբերյալ ի՞նչ անհամաձայնություն կամ համաձայնություն ունեք: Օրինակ, նշվում է, որ մադրիդյան սկզբունքները փոխվեցին մյունխենյան սկզբունքներով՝ վերջին հանդիպումից հետո: Այս մասով իշխանությունների հետ կա՞ն անհամաձայնություններ: Մենք բանակցություններից ընդհանրապես լուր չունենք և այդպես էլ պետք է լիներ: Մենք այդ ամենին հետևում ենք այնպես, ինչպես ամբողջ հասարակությունը: Ինչ վերաբերում է մադրիդյան սկզբունքներին, ապա կարծում ենք, որ դրանք պետք է փոփոխության ենթարկվեն: Թե ինչով պետք է դրանք փոխարինվեն, մյունխենյան, թե մեկ այլ սկզբունքներով, այդ մեկը հարցականի տակ է: Մյունխենում տեղի ունեցածն, իմ կարծիքով, որևէ ձևով չպետք է ազդի բանակցային գործընթացի վրա, որովհետև դա քայլ էր ժողովրդին ցույց տալու, որ տեսեք, երկու երկրների ղեկավարները կարող են կողք-կողքի նստել: Բայց այնտեղ ամեն մի ղեկավար իր դիրքորոշումն առաջ տարավ և փորձեց դիմացինի փաստարկներին հաղթել: Ինչպիսին էլ լինի բանակցությունների իրավիճակը, մենք պարտավոր ենք աշխատել նախևառաջ Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը պահպանելու համար, և դա հստակ նշվի միջազգային բանաձևերում: Հետո նաև պետք է փորձենք մասնակցել Արցախի մեկուսացումից դուրս բերելու աշխատանքին: Դա կարող է լինել ոչ միայն Եվրոպայի քաղաքական գործիչներ Արցախ բերելով, այլ նաև Արցախի մասին դրական ձևով խոսելով և ցույց տալով, որ այստեղ կա ժողովուրդ, որն ապրում է իր հողում, սակայն չի կարողանում ունենալ իր տարրական իրավունքները, ինչպես ցանկացած երկրի բնակիչ: 1,5 տարի առաջ տեղի ունեցած Թավշյա հեղափոխությունից հետո նշվում է Հայաստանի՝ միջազգային հարթակներում հեղինակության փոփոխության մասին: Ի՞նչ եք Դուք արձանագրում: Այո, կա այդպիսի բան: Հակառակն ասելը սխալ կլինի: Եվրոպայում այսօր Հայաստանը դիտարկվում է որպես ավելի ժողովրդավար: Սա ասում եմ ոչ թե որովհետև իշխանության փոփոխություն եղավ, այլ որովհետև ժողովրդի խոսքը լսվեց: Փաստը, որ ժողովուրդը դուրս եկավ և դիմեց իշխանափոխության, և դա տեղի ունեցավ առանց մեկ զոհի, դա ցույց տվեց, որ եթե հայ ժողովուրդը մի բան որոշեց, դա կարող է անել: Դա Եվրոպայում շատ լավ է ընկալվել, բայց այդ ամենը պետք է արդարացնել: Հեղափոխության հաջորդ տարիները բոլոր երկրներում էլ դժվար է լինում: Հույս ունեմ, որ Հայաստանում ավելի արդյունքի կկարողանանք հասնել, քան լինում են այլ երկրներում:

ՍԻՐԱՆՈՒՅՇ ՊԱՊՅԱՆ, Հարցազրուցավար
25-02-2020 20:59