Խնդիրը ՍԴ-ի այն մոդելի կյանքի կոչումն էր, որը նախատեսված է Սահմանադրության մեջ

Մեր զրուցակիցն է ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պտգամավոր Վլադիմիր Վարդանյանը Պարոն Վարդանյան, արդեն խոսվում է այն մասին, որ «Իմ քայլը» ազատ է լինելու ՍԴ դատավորի թեկնածուի քվեարկության ժամանակ՝ հաշվի առնելով այն հանրային դժգոհությունը և ճնշումը, որ վերջին օրերին նկատվում է: ՍԴ թեկնածուի հարցում «Իմ քայլում» կա՞ միասնական դիրքորոշում: Այդ հարցը պետք է ուղղեք «Իմ քայլը» խմբակցության ղեկավարին, իսկ որպես պետաիրավական հարցերի հանձնաժողովի նախագահ և որպես պատգամավոր, ես կարող եմ ասել հետևյալը. քանի որ սա այն հարցերից է, որը պետք է քննարկվի ԱԺ լիագումար նիստում, որից հետո պետք է տեղի կունենա գաղտնի քվեարկությունը, հետևաբար, ես զերծ կմնամ որևէ մեկնաբանությունից: Վահրամ Ավետիսյանի թեկնածության դեմ են արտահայտվել նախկին քաղբանտարկյալներն ու «Մարտի 1»-ի զոհերի հարազատները: Բացի այդ իրավապաշտանները դիմել են կառավարությանը, որ հետ կանչեն նրա թեկնածությունը: Ընդհանրապես, այպիսի բան կարո՞ղ է անել կառավարությունը, կա՞ նման հնարավորություն: Որպես այդպիսին, հետկանչի նման ընթացակարգ գոյություն չունի, սակայն ինչպես կայացվել է կառավարության որոշումը, այնպես էլ այն կարող է փոփոխվել կամ վերացվել: Ընդհանրապես, կառավարությունը կարող է վերացնել կամ փոփոխել իր ցանկացած որոշում: Ինչպիսի՞ն է անձամբ ձեր վերաբերմունքն այս թեկնածուին, որովհետև շատերն ասում են` «եթե պետք է «Մարտի 1»-ի գործով մեղադրանքները դակողի որդին դառնա ՍԴ դատավոր, այդ դեպքում ինչու հանեցինք ՍԴ նախկին դատավորներին՝ Գյուլումյանին, Թոխյանին, Նազարյանին, լավ էլ աշխատում էին»: Դուք կրկին հարցը փորձում եք տեղափոխել անձնական ոլորտ: Իրականում հարցը ոչ թե Թոխյանին, Գյուլումյանին կամ Նազարյանին պաշտոնից ազատելն էր, խնդիրը ՍԴ-ի այն մոդելի կյանքի կոչումն էր, որը նախատեսված է Սահմանադրության մեջ: Գաղափարը հետևյալն է, որ ՍԴ-ում պետք է լինեն դատավորներ, որոնք ունեն նույն կարգավիճակը, պաշտոնավարման նույն ժամկետը և օգտվեն սոցիալական նույն երաշխիքներից: Դուք խոսում եք անձնական դաշտ տեղափոխելու մասին, բայց հանրությունն անընդհատ շեշտադրում է անում ՍԴ դատավորի թեկնածուի անցած ճանապարհը, որքանով նման թեկնածուները կարող են վերականգնել ՍԴ-ի նկատմամբ քաղաքացու վստահությունը:  Ինչպե՞ս է հնարավոր առհասարակ չկենտրոնանալ անձերի վրա: Իմ մոտեցումը շատ հստակ է, որ ՍԴ-ում պետք է լինեն այնպիսի դատավորներ, որոնք վայելում են եթե ոչ ամբողջ հասարակության, ապա հասարակության ճնշող մեծամասնության վստահությունը: Ճանաչո՞ւմ եք այս թեկնածուին: Վահրամ Ավետիսյանին ճանաչում եմ բավականին երկար, աշխատել ենք Երևանի պետհամալսարանում: Կարող եմ ասել, որ մասնավոր իրավունքի լավ մասնագետ է: Անակնկա՞լ էր նրա առաջադրումը: Իմ կարծիքով որևէ իրավաբանի առաջադրումը, որը 40-ն անց է, 15 տարվա մասնագիտական աշխատանքի փորձ ունի, անակնկալ չի կարող լինել, որովհետև գրեթե բոլորին ճանաչում եմ այդ ոլորտում, այդ տարիքում և այդ հետաքրքրություններն ունեցող: Մինչ Վահրամ Ավետիսյանի թեկնածության առաջադրումը տարբեր անուններ էին հնչում՝ Գագիկ Ջհանգիրյան, Կարեն Անդրեասյան, Արտակ Զեյնալյան, որ նրանք են իշխանությունների ֆավորիտ թեկնածուները: Դուք թվարկածս անձանց առաջադրման դեպքում նույն վերաբերմո՞ւնք էիք ունենալու: Չի կարելի խոսել ինչ-որ իրադարձության վերաբերյալ, որը տեղի չի ունեցել: Հետևաբար, ես այս պահի դրությամբ զերծ կմնամ որևէ մեկնաբանություն տալուց: Նորից պետք է տամ հետևյալ պատասխանը՝ կառավարության, ՀՀ նախագահի և Դատավորների ընդհանուր ժողովի իրավասությունն է ներկայացնել ՍԴ դատավորի թեկնածու, Ազգային ժողովի իրավասությունն է ընտրել կամ չընտրել այդ թեկնածուին: Մամուլը գրում է, որ ԱԺ իշխող մեծամասնությանն ազատ է թողնված այս թեկնածուին ընտրելու հարցում և հնարավոր է միասնական քվեարկություն չլինի: Եթե մենք խոսեինք օրենքների մասին կամ որևէ հարցի մասին, որը քվեարկվում է բաց, ապա կարելի էր քննարկել, բայց այս դեպքում խոսքը գաղտնի քվեարկության մասին է:  Քվեատուփի առջև կանգնելիս ամեն մարդ ինքն իր խղճի և իր ստանձնած հանձնառությունների շրջանակներում է որոշում կայացնում: Հետևաբար, գաղտնի քվեարկության ընթացակարգով ընտրվող որևիցե պաշտոնատար անձի պարագայում չի կարելի խոսել միասնական կամ ոչ միասնական դիրքորոշման մասին: «Մարտի 1»-ի գործերով թեկնածուի հոր կողմից դատավճիռներ հաստատելու հանգամանքը կարո՞ղ է ձեզ կաշկանդել, թե ոչ: Մի բան, որ կարող է ինձ կաշկանդել, դա անձի վարքագիծն է, անձի մասնագիտական ուղին, որի հետ կապված ես որոշում կկայացնեմ: Ես չէի ուզենա այստեղ անդրադառնալ ծնողների, զավակների խնդիրներին, որովհետև դա մի փոքր բարդ հարց է և բարոյականության տեսանկյունից, և ընդհանրապես անձի անձնական հատկանիշների գնահատման տեսանկյունից, որովհետև ի վերջո, մենք խոսում ենք կոնկրետ անձի, նրա անցած ուղու և այդ անցած ուղու շրջանակներում նրա դրսևորած վարքագծի մասին: Եթե այնուամենայնիվ «Իմ քայլը» միակամ չլինի և թեկնածուն չստանալով ԱԺ 3/5-ի աջակցությունը չդառնա ՍԴ դատավոր, կառավարությունը նոր թեկնածո՞ւ պետք է առաջադրի: Ընթացակարգը հետևյալն է. եթե ՍԴ դատավոր չի ընտրվում, ապա կառավարությունն օրենքով սահմանված կարգով ներկայացնում է նոր թեկնածու: Այդ դեպքում ՍԴ-ն ամբողջական կազմով սեպտեմբերին էլ չենք ունենա՞: Ինչ-որ զարգացումներ կանխատեսել, որը կախված չէ միայն քեզնից, բավականին դժվար է: ԱԺ-ն ունի երկու ընտրություն. Ընտրել ներկայացված թեկնածուներին, կամ չընտրել այդ թեկնածուներին: Եթե չի ընտրում, ապա նոր շրջափուլ է սկսվում նույն ընթացակարգով: Դժգոհությունը առաջադրված թեկնածուի հետ կապված կարո՞ղ է որոշումների կայացման, Ձեր ընտրության վրա ազդեցություն ունենալ, թե ոչ: Ընդհանրապես դատական իշխանության ձևավորման պարագայում պետք է առաջնորդվել այն սկզբունքներով, որոնք ընկած են դատական իշխանության ձևավորման, գործունեության հիմքում: Բայց իհարկե, մենք պետք է հստակ հասկանանք, որ որևէ մեկը՝ և քաղաքական գործիչները, և պատգամավորները, և ընդհանրապես անձինք, որոնք հանրային քաղաքականության մեջ են, չեն կարող ապրել վակուումի մեջ: Քաղաքացու ձայնի լսված լինելու այդ կոնցեպտը մենք բազմիցս վերահաստատել ենք մեր հանրային ելույթներում, հրապարակային խոսքում, որ քաղաքացու ձայնը պետք է լսելի լինի:

ՍԻՐԱՆՈՒՅՇ ՊԱՊՅԱՆ, Հարցազրուցավար
01-08-2020 20:47